Κηπουροί και Καλλιεργητές
Όσοι καλλιεργούν τη δική τους τροφή, είτε σε οικιακούς κήπους είτε σε λαχανόκηπους κοινοτικής καλλιέργειας (allotments), μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στη στήριξη της τοπικής βιοποικιλότητας. Οι κήποι καλύπτουν σημαντικό μέρος της χρήσης γης, γι' αυτό και οι οικότοποι που δημιουργούν (π.χ. φράχτες, παρτέρια λουλουδιών, λαχανόκηποι) μπορεί να αποτελέσουν κρίσιμα καταφύγια για έντομα, πουλιά και μικρά θηλαστικά. Η καλλιέργεια ενός μείγματος φρούτων, λαχανικών και βοτάνων δημιουργεί ποικίλους οικοτόπους που μπορούν να προσελκύσουν επικονιαστές, όπως μέλισσες και πεταλούδες. Ορισμένες βασικές πρακτικές των κηπουρών, όπως η κομποστοποίηση και η αποφυγή ή ο περιορισμός των χημικών φυτοφαρμάκων, βοηθούν στη διατήρηση υγιών εδαφών πλούσιων σε μικροοργανισμούς. Στις αστικές περιοχές, οι χώροι πρασίνου αυτοί λειτουργούν ως σημαντικές οικολογικές «νησίδες» που στηρίζουν την άγρια ζωή, ενώ στην ύπαιθρο μπορούν να ενισχύσουν την ποικιλομορφία του τοπίου. Τα τελευταία χρόνια δίνεται όλο και μεγαλύτερη προσοχή στη βιοποικιλότητα των κήπων και στον ζωτικό ρόλο που διαδραματίζουν οι χώροι αυτοί στη διατήρηση της άγριας ζωής τόσο σε αστικές όσο και σε αγροτικές περιοχές.